ONZ wezwana do ogłoszenia Światowego Dnia Edukacji o Pokoju

(Opublikowane z: DogłębneWiadomości. 21 września 2021)

Ambasador Anwarul K. Chowdhury

Poniżej znajduje się tekst inauguracyjnego przemówienia wygłoszonego przez ambasadora Anwarula K. Chowdhury'ego, byłego podsekretarza generalnego i wysokiego przedstawiciela ONZ oraz założyciela Światowego Ruchu na rzecz Kultury Pokoju (GMCoP), na pierwszej dorocznej konferencji Peace Education Day, zorganizowanej wirtualnie przez The Unity Foundation i Peace Education Network.

NOWY JORK (IDN) — Dziękuję Billowi McCarthy'emu, prezesowi i założycielowi fundacji Unity oraz przewodniczącemu tej pierwszej dorocznej Konferencji Dnia Edukacji o Pokoju i Sieci Edukacji o Pokoju za zorganizowanie konferencji, której doskonałym celem jest skłonienie ONZ do ogłoszenia pokoju międzynarodowego Dzień Edukacji. Uważam, że byłoby lepiej, gdyby nazwano go Światowym Dniem Edukacji o Pokoju.

Jestem zaszczycony, że zostałem zaproszony do wystąpienia na konferencji jako główny mówca inauguracyjny na temat bardzo bliski mojemu sercu i mojej osobie.

Jak wielokrotnie mówiłem, moje doświadczenie życiowe nauczyło mnie cenić pokój i równość jako podstawowe elementy naszej egzystencji. Ci wyzwalają pozytywne siły dobra, które są tak potrzebne dla postępu ludzkości.

Pokój jest integralną częścią ludzkiej egzystencji — we wszystkim, co robimy, we wszystkim, co mówimy i w każdej naszej myśli, jest miejsce na pokój. Nie powinniśmy izolować pokoju jako czegoś odrębnego lub odległego. Ważne jest, aby zdać sobie sprawę, że brak pokoju odbiera nam możliwości, których potrzebujemy, aby się doskonalić, przygotować się, wzmocnić, by stawić czoła wyzwaniom naszego życia, indywidualnie i zbiorowo.

Przez dwie i pół dekady skupiałem się na rozwijaniu kultury pokoju, która ma na celu uczynienie pokoju i niestosowania przemocy częścią nas samych, naszej własnej osobowości – częścią naszej egzystencji jako istoty ludzkiej. A to da nam siłę do skuteczniejszego wnoszenia wkładu w wewnętrzny i zewnętrzny spokój.

To jest sedno samotransformacyjnego wymiaru mojego rzecznictwa na całym świecie i dla wszystkich grup wiekowych, ze szczególnym uwzględnieniem kobiet, młodzieży i dzieci. Ta świadomość stała się teraz bardziej aktualna pośród stale rosnącego militaryzmu i militaryzacji, które niszczą zarówno naszą planetę, jak i naszych ludzi.

W 1989 r. w Yamoussoukro na Wybrzeżu Kości Słoniowej/Wybrzeżu Kości Słoniowej odbył się Międzynarodowy Kongres na temat Pokoju w Umysłach Ludzi, zorganizowany przez UNESCO pod mądrym i dynamicznym przewodnictwem mojego drogiego przyjaciela Federico Mayor Zaragoza, ówczesnego Dyrektora Generalnego UNESCO, który dołącza do tego wydarzenia konferencji również jako keynote speaker. Było to przełomowe spotkanie, które dało impuls i profil koncepcji kultury pokoju, mającej na celu promowanie zmiany wartości i zachowań.

13 września 1999 r., 22 lata temu, w zeszłym tygodniu Organizacja Narodów Zjednoczonych przyjęła Deklarację i Program Działań w sprawie Kultury Pokoju, monumentalny dokument, który przekracza granice, kultury, społeczeństwa i narody.

To był dla mnie zaszczyt przewodniczyć dziewięciomiesięcznym negocjacjom, które doprowadziły do ​​przyjęcia tego historycznego dokumentu ustanawiającego normy przez Zgromadzenie Ogólne Narodów Zjednoczonych. Dokument ten stwierdza, że ​​kultura pokoju jest nieodłącznym zestawem wartości, sposobów zachowania i sposobów życia.

Istotny aspekt podstawowego przesłania wyrażonego w dokumentach ONZ skutecznie stwierdza, że ​​„kultura pokoju jest procesem indywidualnej, zbiorowej i instytucjonalnej transformacji…”. „Transformacja” ma tutaj kluczowe znaczenie.

Istotą kultury pokoju jest przesłanie inkluzywności i globalnej solidarności.

Należy pamiętać, że kultura pokoju wymaga zmiany naszych serc, zmiany sposobu myślenia. Można ją uwewnętrznić poprzez proste sposoby życia, zmianę własnego zachowania, zmianę sposobu, w jaki odnosimy się do siebie nawzajem, zmianę sposobu, w jaki łączymy się z jednością ludzkości. Istotą kultury pokoju jest przesłanie inkluzywności i globalnej solidarności.

Agenda 2030 na rzecz Zrównoważonego Rozwoju ONZ w swoim celu zrównoważonego rozwoju (SDGs) numer 4.7 obejmuje m.in. promowanie kultury pokoju i niestosowania przemocy oraz globalnego obywatelstwa w ramach wiedzy i umiejętności potrzebnych do promowania zrównoważonego rozwój.

Wzywa również społeczność międzynarodową do zapewnienia, że ​​wszyscy uczący się zdobywają je do roku 2030. Mając to na uwadze, tematem Forum Wysokiego Szczebla ONZ w 2019 r. z okazji 20. rocznicy kultury pokoju w ONZ było „Kultura of Peace — Empowering and Transforming the Humanity”, którego celem jest przyszłościowy i inspirujący program na następne dwadzieścia lat.

We wstępie do publikacji 2008 „Edukacja pokojowa: droga do kultury pokoju”, Napisałem: „Jak Maria Montessori tak trafnie wyartykułowała, ci, którzy chcą brutalnego sposobu życia, przygotowują do tego młodych ludzi; ale ci, którzy chcą pokoju, zaniedbali swoje małe dzieci i młodzież i w ten sposób nie są w stanie zorganizować ich dla pokoju”.

W UNICEF edukacja pokojowa jest bardzo zwięźle zdefiniowana jako „proces promowania wiedzy, umiejętności, postaw i wartości potrzebnych do zmiany zachowania, która umożliwi dzieciom, młodzieży i dorosłym zapobieganie konfliktom i przemocy, zarówno jawnej, jak i strukturalnej; pokojowe rozwiązywanie konfliktów; oraz tworzenie warunków sprzyjających pokojowi, zarówno na poziomie interpersonalnym, międzygrupowym, narodowym, jak i międzynarodowym”.

Edukacja pokojowa musi być akceptowana we wszystkich częściach świata, we wszystkich społeczeństwach i krajach jako zasadniczy element tworzenia kultury pokoju.

Edukacja pokojowa musi być akceptowana we wszystkich częściach świata, we wszystkich społeczeństwach i krajach jako zasadniczy element tworzenia kultury pokoju. Zasługuje na radykalnie inną edukację – „taką, która nie gloryfikuje wojny, ale wychowuje do pokoju, niestosowania przemocy i współpracy międzynarodowej”. Potrzebują umiejętności i wiedzy, aby stworzyć i pielęgnować pokój zarówno dla siebie, jak i dla świata, do którego należą.

Nigdy nie było dla nas ważniejsze poznawanie świata i rozumienie jego różnorodności. Pierwszorzędne jest zadanie wychowania dzieci i młodzieży do znajdowania nieagresywnych sposobów komunikowania się ze sobą.

Wszystkie instytucje edukacyjne muszą oferować możliwości, które przygotowują uczniów nie tylko do satysfakcjonującego życia, ale także do bycia odpowiedzialnymi, świadomymi i produktywnymi obywatelami świata. W tym celu nauczyciele muszą wprowadzić holistyczne i wzmacniające programy nauczania, które pielęgnują kulturę pokoju w każdym młodym umyśle.

Rzeczywiście, powinno to być bardziej odpowiednio nazwane „edukacja na rzecz globalnego obywatelstwa”. Takiej nauki nie da się osiągnąć bez dobrej intencji, trwałej i systematycznej edukacji pokojowej, która prowadzi do kultury pokoju.

Jeśli nasze umysły można przyrównać do komputera, to edukacja dostarcza oprogramowania, za pomocą którego można „zrestartować” nasze priorytety i działania z dala od przemocy w kierunku kultury pokoju. Globalna kampania na rzecz edukacji na rzecz pokoju nadal w znaczący sposób przyczynia się do realizacji tego celu i musi otrzymywać nasze stałe wsparcie.

Jeśli nasze umysły można przyrównać do komputera, to edukacja dostarcza oprogramowania, za pomocą którego można „zrestartować” nasze priorytety i działania z dala od przemocy w kierunku kultury pokoju. Globalna Kampania na rzecz Edukacji o Pokoju nadal w znaczący sposób przyczynia się do osiągnięcia tego celu i musi otrzymywać nasze ciągłe wsparcie.

Dlatego wierzę, że wczesne dzieciństwo jest dla nas wyjątkową okazją, by zasiać ziarno przejścia od kultury wojny do kultury pokoju. Wydarzenia, których dziecko doświadcza we wczesnym okresie życia, edukacja, którą to dziecko otrzymuje, działania społeczne i społeczno-kulturowy sposób myślenia, w które dziecko jest zanurzone, przyczyniają się do tego, jak wartości, postawy, tradycje, sposoby zachowania i sposoby życia rozwijać.

Musimy wykorzystać tę okazję, aby zaszczepić podstawy, których każdy potrzebuje, aby stać się agentem pokoju i niestosowania przemocy od najmłodszych lat.

Łącząc rolę jednostek z szerszymi celami globalnymi, dr Martin Luther King Junior potwierdził, że „Jednostka nie zaczęła żyć, dopóki nie może wznieść się ponad wąskie granice swoich indywidualistycznych trosk i szerszych trosk całej ludzkości”. Program Działań ONZ w sprawie Kultury Pokoju zwraca szczególną uwagę na ten aspekt samotransformacji jednostki.

W tym kontekście chciałbym powtórzyć, że w szczególności kobiety mają do odegrania ważną rolę w promowaniu kultury pokoju w naszych społeczeństwach, w których panuje przemoc, a tym samym zaprowadzają trwały pokój i pojednanie. Równość kobiet sprawia, że ​​nasza planeta jest bezpieczna i bezpieczna. Jestem głęboko przekonany, że jeśli kobiety nie zaangażują się w krzewienie kultury pokoju na równi z mężczyznami, trwały pokój nadal będzie nam umykał.

Powinniśmy zawsze pamiętać, że bez pokoju rozwój jest niemożliwy, a bez rozwoju nie można osiągnąć pokoju, ale bez kobiet ani pokoju, ani rozwoju nie można sobie wyobrazić.

Praca na rzecz pokoju jest procesem ciągłym i jestem przekonany, że kultura pokoju jest absolutnie najistotniejszym wehikułem realizacji celów i zadań Organizacji Narodów Zjednoczonych w XXI wieku.

Pozwólcie, że zakończę, wzywając was wszystkich usilnie, że musimy zachęcać młodych ludzi do bycia sobą, do budowania własnego charakteru, własnej osobowości, która jest zakorzeniona w zrozumieniu, tolerancji i szacunku dla różnorodności oraz w solidarności z resztą ludzkości .

Musimy to przekazać młodym ludziom. To minimum, które możemy zrobić jako dorośli. Powinniśmy zrobić wszystko, aby wzmocnić ich w prawdziwym sensie, a taka inicjacja pozostanie z nimi na całe życie. Takie jest znaczenie Kultury Pokoju. Nie jest to coś tymczasowego, jak rozwiązywanie konfliktu w jednym obszarze lub między społecznościami bez przekształcania i wzmacniania ludzi w celu utrzymania pokoju.

Niech nas-tak, wszyscy z nas-przyjąć kulturę pokoju dla dobra ludzkości, dla zrównoważonego rozwoju naszej planety i uczynienia naszego świata lepszym miejscem do życia. 

Bądź pierwszym komentarzem

Dołącz do dyskusji ...