Wspólne oświadczenie UE i ONZ z okazji Międzynarodowego Dnia Eliminacji Przemocy Seksualnej w Konfliktach (19 czerwca)

Przeczytaj więcej o Międzynarodowym Dniu Eliminacji Przemocy Seksualnej w Konfliktach

„Niezachwiane zobowiązanie”: od artykulacji do działania na rzecz pokoju

Stany i organizacje międzystanowe mają skłonność do rozwiązywania problemów poprzez wydawanie wielkich oświadczeń. Poniższe wspólne oświadczenie jest warte przeczytania przez edukatorów pokoju jako podstawa dociekania o integralny związek praw człowieka kobiet z osiągnięciem sprawiedliwego i stabilnego pokoju. Może być również wykorzystany do oceny praktycznych możliwości wypełnienia „niezachwianego zobowiązania” tych, którzy wydali to oświadczenie.

Czego potrzeba, aby państwa faktycznie wspierały ofiary i położyły kres bezkarności? Jakie jest prawdopodobieństwo, że konkretne kroki, które zaleca to oświadczenie, będą podstawą zorganizowanych iw pełni finansowanych działań politycznych? Czego może wymagać społeczeństwo obywatelskie, aby skłonić państwa do stworzenia i realizacji takiej polityki? Jaka nauka może być konieczna, aby społeczeństwo obywatelskie odniosło sukces w tym przedsięwzięciu? Co najważniejsze, w jaki sposób taka polityka może zostać uwzględniona w celowym przejściu do sprawiedliwego i trwałego pokoju, do którego państwa również wyraziły swoje zobowiązanie.

Od dziesięcioleci obrończynie pokoju głośno lamentują nad przemocą seksualną, która jest integralną częścią konfliktu zbrojnego. Jak często zauważała Cora Weiss: „Nie można powstrzymać gwałtu w trakcie wojny”. Przemoc seksualna to celowa strategia wojenna. Wspomniane tu mizoginistyczne korzenie kulturowe są powszechnie uznawane. Jednak niewiele uwagi poświęcono globalnemu systemowi bezpieczeństwa, który urzeczywistnia kulturę, produkt patriarchatu, który przenika większość ludzkich społeczeństw i instytucji.

Podczas sesji organizacji pozarządowej na ten temat, kilkadziesiąt lat temu, przedstawiłem niektóre z następujących obserwacji, które jestem zmuszony powtórzyć, rozważając to stwierdzenie, prosząc, aby edukatorzy pokoju i uczniowie, którymi kierują, rozważyli i ocenili następujące twierdzenia:

  • Aby położyć kres przemocy seksualnej w konfliktach zbrojnych, musimy położyć kres konfliktom zbrojnym;
  • Aby zakończyć konflikt zbrojny, musimy znieść instytucję wojny;
  • Aby znieść wojnę, musimy osiągnąć powszechne powszechne i całkowite rozbrojenie zgodnie z prawem międzynarodowym;
  • Aby utrzymać rozbrojony system bezpieczeństwa międzynarodowego, musimy dostosować obecnie funkcjonujące prawo i instytucje międzynarodowe oraz zaprojektować nowe, które mogą być wymagane;
  • Dostosowanie i zaprojektowanie wymaganych instytucji będzie wymagało działań wykształconego globalnego społeczeństwa obywatelskiego zaangażowanego w przekształcenie systemu wojennego;
  • Edukacja na rzecz transformacji systemu wojennego wymaga „niezachwianego zaangażowania” ze strony edukatorów pokojowych.

Jak mówi tytuł filmu z 12 czerwca zamieszczonego w ubiegłą niedzielę: „Jest w naszych rękach!” (PAN, 6)

Wspólne oświadczenie Wysokiego Przedstawiciela UE do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa, Josepa Borrella, oraz Specjalnego Przedstawiciela ONZ ds. Przemocy Seksualnej w Konfliktach, Pramili Patten, z okazji Międzynarodowego Dnia Eliminacji Przemocy Seksualnej w Konfliktach

Komunikat prasowy: do natychmiastowej publikacji
Bruksela/Nowy Jork, 17 czerwca 2022 r.

W Międzynarodowym Dniu Eliminacji Przemocy Seksualnej w Konfliktach ONZ i Unia Europejska łączą swoje głosy, aby wezwać społeczność międzynarodową do przyspieszenia wysiłków na rzecz wyeliminowania przemocy seksualnej związanej z konfliktami oraz ratowania kolejnych pokoleń przed tą plagą.

Nasze przesłanie jest jasne: nadszedł czas, aby wyjść poza podejścia reaktywne i zająć się przyczynami i niewidocznymi czynnikami przemocy seksualnej, takimi jak dyskryminacja ze względu na płeć, nierówność i wykluczenie, a także szkodliwe normy społeczne związane z honorem, wstydem i obwinianie ofiar.

Jesteśmy głęboko zszokowani wpływem wojny na Ukrainie na życie ludności cywilnej i poważnie zaniepokojeni wstrząsającymi zeznaniami osobistymi i narastającymi oskarżeniami o przemoc seksualną. Zdecydowanie potępiamy takie zbrodnie i wzywamy do natychmiastowego zaprzestania przemocy. Konflikty zbrojne i masowe przesiedlenia zwiększają ryzyko wszelkich form przemocy seksualnej, a także handlu ludźmi w celu wykorzystywania seksualnego, co w nieproporcjonalnym stopniu dotyka kobiety i dziewczęta oraz żeruje na osobach szukających schronienia przed wojną.

W ciągu ostatniego roku byliśmy także świadkami zwiększonej militaryzacji, w tym epidemii zamachów stanu i przejęć wojskowych, od Afganistanu po Gwineę, Mali, Mjanmę i inne kraje, które cofnęły zegar w zakresie praw kobiet. Mimo eskalacji nowych kryzysów wojny nie ustały gdzie indziej, w tym w Republice Środkowoafrykańskiej, Demokratycznej Republice Konga, Somalii, Sudanie Południowym, Syrii czy Jemenie. Charakteryzują się alarmującym poziomem przemocy seksualnej związanej z konfliktami, wykorzystywanej jako taktyka wojny i terroru, narzędzie represji politycznych oraz forma zastraszania i odwetu wobec aktorów i aktywistów z pierwszej linii. Niezbędne jest tworzenie ochronnego środowiska, które w pierwszej kolejności odstrasza i zapobiega przemocy seksualnej oraz umożliwia bezpieczne zgłaszanie i odpowiednią reakcję. Zapobieganie jest najlepszą formą ochrony, w tym samo zapobieganie konfliktom.

Niezbędne jest wzmacnianie odporności osób i społeczności zagrożonych, aby pomóc im wytrzymać wstrząsy gospodarcze i związane z bezpieczeństwem oraz nawiązać strategiczną współpracę z podmiotami państwowymi i niepaństwowymi w celu zapewnienia zgodności z międzynarodowymi normami i standardami. Musi to obejmować przyjęcie środków zapobiegawczych i zapobiegawczych zgodnie z międzynarodowym prawem humanitarnym, aby ochronić ludność cywilną, jej mienie i podstawową infrastrukturę cywilną, w tym placówki opieki zdrowotnej, przed atakiem.

Pilnie potrzebne są ukierunkowane działania mające na celu wzmocnienie prewencji poprzez zaangażowanie polityczne i dyplomatyczne w celu przeciwdziałania przemocy seksualnej w ramach porozumień o zawieszeniu broni i pokoju; wykorzystanie wskaźników wczesnego ostrzegania przed przemocą seksualną w celu monitorowania, analizy zagrożeń i wczesnego reagowania; ograniczenie przepływu broni strzeleckiej i lekkiej; reforma wymiaru sprawiedliwości i sektora bezpieczeństwa uwzględniająca kwestie płci, w tym weryfikację, szkolenia, kodeksy postępowania, politykę zerowej tolerancji, równowagę płci oraz skuteczny nadzór i odpowiedzialność; oraz wzmacnianie głosów ocalałych i dotkniętych społeczności, w tym poprzez wspieranie obrońców praw człowieka kobiet i organizacji społeczeństwa obywatelskiego.

W tym dniu jesteśmy zjednoczeni w naszym niezachwianym zaangażowaniu we wspieranie ocalałych i położenie kresu bezkarności sprawców. Musimy zadbać o to, aby nie zapomniano o nich w klimacie krzyżujących się kryzysów, w tym globalnego ożywienia pandemicznego i ograniczonych zasobów. Musimy zapewnić, aby prawo międzynarodowe nie było pustą obietnicą. Prokuratura może pomóc w przekształceniu wielowiekowej kultury bezkarności za te zbrodnie w kulturę odstraszania. Ocaleni muszą być postrzegani przez ich społeczeństwa jako posiadacze praw, których należy szanować i egzekwować w czasie wojny i pokoju.

Na pytania ze strony mediów, prosimy o kontakt:
Geraldine Boezio
Biuro Specjalnego Przedstawiciela ONZ ds. Przemocy Seksualnej w Konfliktach, Nowy Jork
geraldine.boezio@un.org

zamknięte

Dołącz do Kampanii i pomóż nam #SpreadPeaceEd!

Bądź pierwszym komentarzem

Dołącz do dyskusji ...