Verhalen over vredesopbouw - kinderen en jongeren verbinden met ideeën voor vredesopbouw

Verhalen van vredesopbouw – kinderen en jongeren verbinden met ideeën voor vredesopbouw

Door Ann Mason

Introductie

Vredesopbouwende verhalen zijn verhalen die hoop en vrede in harten en geesten opbouwen en die speciaal bedoeld zijn om met kinderen te worden gedeeld. Vredesopbouwverhalen gaan in op veel zaken die te maken hebben met het creëren van vrede: vrede met onszelf, vrede met elkaar en vrede met de omgeving (Mason, 2016). De verhaalthema's reflecteren op de inherente structurele ongelijkheden die onrecht en geweld in stand hebben gehouden en de afwezigheid van vrede op persoonlijk, lokaal en mondiaal niveau. In plaats van zich te concentreren op het bestendigen van cynisme, angst of wanhoop, richten ze doelbewust de aandacht opnieuw op het bouwen van hoop en introduceren ze geweldloze, vreedzame processen door een eenvoudig middel te bieden voor het creëren van fantasierijke, geweldloze, collectieve oplossingen en ideeën aan kinderen te introduceren die alle aspecten van vredesopbouw, dat wil zeggen vrede stichten, vrede bewaren, herstellende praktijken, ecologische duurzaamheid en vooral vreedzaam leven en wezen.

Een verhaal, Donald de Drake, is geschreven als reactie op de onzekerheid over de toekomst van democratische processen in de Verenigde Staten en de daaruit voortvloeiende impact op de wereldvrede. Het vestigt de aandacht op het onderzoeken hoe burgers het beste in hun gekozen leiders naar boven kunnen halen op vreedzame, geweldloze manieren in plaats van toe te laten dat angst het denken en handelen dicteert.

Een vermenging en balancering van veel verschillende stemmen, die hebben opgeroepen tot verandering in ons denken over vrede en hoe deze te creëren, hebben jarenlang ook opgeroepen tot verbetering van systemen van leiderschap en bestuur in veel landen over de hele wereld. Hun geuite bezorgdheid over mondiale krachten en de toekomst van de wereld hebben mensen ook geïnspireerd om op vreedzame, geweldloze manieren te handelen om positieve veranderingen tot stand te brengen. Tegelijkertijd zijn ideeën over de ontwikkeling van a cultuur van vrede en vredeseducatie al lang onderwerp van internationale discussie. Veel van deze stemmen, hun geuite hoop, dromen, zorgen en daaruit voortvloeiende positieve acties, hebben de aanzet gegeven voor het concept en de ontwikkeling van vele verhalen over vredesopbouw die kunnen worden gedownload op www.brownmousepublishing.com.

De bedoeling is dan om een ​​manier te bieden waarop alledaagse volwassenen en kinderen vrede kunnen personaliseren en eigen vredesopbouw kunnen geven. De krachtige teksten van Michael Jackson roepen ons allemaal op om...

... de wereld genezen en...maak een betere wereld voor jou en voor mij en de hele mensheid.

Positieve vrede

Vredesopbouwende verhalen kunnen worden gekoppeld aan de ideeën die het onderzoek leidden van Johan Galtung, die in de jaren zestig de concepten van negatieve vrede (afwezigheid van oorlog) en positieve vrede (afwezigheid van structureel geweld) (Harris & Morrison 2003, p52). Galtung (1996, 1997) voerde ook aan dat: structureel geweld verhinderde individuen om hun ware potentieel te bereiken. structureel geweld vond plaats toen armoede, discriminatie en onderdrukking, onderontwikkeling en analfabetisme bijdroegen aan de gewelddadige toestand van de wereld (Harris & Morrison 2003, p52). Vredesopbouwende verhalen weerspiegelen Galtung's opvattingen met betrekking tot het creëren van positieve vrede in onze huizen, gemeenschappen en over de hele wereld.

Zorg en mededogen

Vredesopbouwverhalen reflecteren ook op de blijvende filosofieën van Maria Montessori, die meer dan tachtig jaar geleden bepleitte dat de twee meest essentiële capaciteiten om de opkomst van een cultuur van vredewaren verzorging en hoop. Haar ideeën doordringen nog steeds het educatieve denken en de praktijk. Montessori beweerde dat alle kinderen aangeboren neigingen hadden om mededogen en verzorging (Duckworth 2006, p85). Bezorgd over de groei van het fascisme, vooral in Italië tijdens de Tweede Wereldoorlog, benadrukte Montessori het belang van onderwijs dat een proces biedt voor het creëren van duurzame vrede. Ze geloofde dat het contraproductief was om het aan politici over te laten. Het idee zaaien voor de ontwikkeling van een cultuur van vrede, concentreerde ze zich op hoe vreedzaam te leven in plaats van dat vrede de afwezigheid van oorlog is (Montessori 1949, p70). Ze begreep ook dat het bouwen van vreedzame gemeenschappen gepaard ging met het hervormen van de samenleving. Vredesopbouwende verhalen verkennen mogelijke manieren van vreedzaam leven en zijn door te beginnen met vinden vrede met onszelf.

In het verhaal van vredesopbouw Donald de Drake, leven de dieren die op Farmwell Farm leven vreedzaam samen totdat Donald met hen spreekt over de gevaren buiten het hek rondom de boerderij.

'Inherent aan het woord vrede is de positieve notie van constructieve sociale hervorming.' – Montessori 1949, foto

Door te focussen op koestering verzorging en mededogen vredesopbouwverhalen reageren ook op het werk van Nel Noddings, die dat voorstelde menselijke zorg en de herinnering aan de zorg en verzorgd worden Volgens haar was de basis van elke ethische reactie gebaseerd op het vrouwelijke, in ontvankelijkheid, verbondenheid en reactievermogen, waarbij een morele houding of verlangen naar goedheid betrokken was in plaats van enige morele redenering (Noddings 2003, p2). Noddings was van mening dat de zorg voor de ander de prioriteit zou moeten hebben en het prevaleert boven alle principes van wat als moreel of juist wordt beschouwd (pagina 2004, p7). Noddings voegde eraan toe dat elk kind een speciaal vermogen tot liefde en tederheid bezat, zelfs tot gevoel en wederkerigheid, dat zich eerder in hun ontwikkeling ontwikkelde dan redeneren (Noddings 2003, p 120). Omdat ze intrinsiek zijn aan de vredesopbouwende ideeën die de zich ontvouwende verhaalplots en alternatieve eindes leiden, zijn deze ideeën verweven met de gedachten en het gedrag van de personages. In wezen brengen vredesopbouwende verhalen lezers, of het nu volwassenen of kinderen zijn, bewust opnieuw in contact met hun kinderlijke onschuldige zelf, wat openheid en ontvankelijkheid aanmoedigt.

Donald de Drake moet de gevolgen van zijn acties accepteren, vooral de onrust die hij creëert op Farmwell Farm. Het verhaal kan aanleiding geven tot discussie over: verzorging en mededogen. Deze ideeën zijn inherent aan het creëren van gelukkige, win win eindes, zelfs voor Donald (Mason, 2016)!

Sociale Rechtvaardigheid

Vredesopbouwende verhalen bouwen ook voort op het concept van sociale rechtvaardigheid die twee eeuwen eerder begon op te duiken als gevolg van het denken van filosofen als Immanuel Kant (1724-1804). Zijn morele theorie van sociale rechtvaardigheid hield zich bezig met goed en kwaad handelen en de morele waarde van een individu (Calder 2005, p231). Kant geloofde dat een handeling verkeerd was als deze in strijd was met de categorisch imperatief of eenvoudiger: – doe anderen aan zoals je wilt dat ze jou aandoen. Het vereiste daarom dat individuen handelden op een manier die de gelijke waarde van morele agenten respecteerde door-

  • mensen behandelen als doel in plaats van als middel
  • alle mensen beschouwen als vrije, rationele en verantwoordelijke morele agenten
  • begrijpen dat hoe mensen ook van elkaar verschillen als morele agenten, ze allemaal dezelfde waarde hebben (Goodman & Lesnick 2001, p65)

John Rawls, (1921-2002) de libertariër, bijna tweehonderd jaar later, breidde het utilitaire denken van Bentham en Mill uit (perfecte plichten), het concept van sociale contracten (Locke) en Kants categorisch imperatief, en ontwikkelde een theorie van moreel duurzame sociale rechtvaardigheid die de nadruk legden op de beginselen van rechtvaardigheid als

  • eerlijkheid
  • ddoet geen kwaad (Kant)
  • weldadigheid (Swift 2006, p10)

Deze fundamentele ideologische pijlers van sociale gerechtigheid, waarin de feministische principes van verzorging en mededogen, zijn inherent aan en worden beschouwd als de belangrijkste ideeën voor de ontwikkeling van verhalen over vredesopbouw (Mason, 2016). Maar zodra een verhaal is gedeeld, kunnen de personages, thema's, plots en eindes discussies op gang brengen sociale rechtvaardigheid problemen, vooral met betrekking tot het maken van vrede met elkaar.

Donald de Drake kiest ervoor om de aandacht van alle boerderijdieren te richten op wat er mis is in plaats van wat goed werkt op Farmwell Farm. De paniek en angst die hij oproept, zorgt alleen maar voor leed, chaos en gespannen relaties. Hoe eerlijk is dit? Welke schade wordt aangericht? Wie zal hiervan profiteren? Allemaal vragen die kunnen rijzen na het delen van het verhaal met kinderen en jongeren.

Essentiële elementen in onderwijs voor vrede

Volgens onderzoeker vredeseducatie, Betty Reardon (1999) onderwijs voor vrede, de conceptuele kern van bouwen een cultuur van vrede, moet zich concentreren op rechten van de mens, democratie en kritische analyse van de mondiale politieke, sociale, economische en ecologische processen die ten grondslag liggen aan sociale cohesie en stabiliteit. De vermindering, preventie of eliminatie van oorlogvoering, beweerde ze, was van het grootste belang. Het scheppen van de voorwaarden voor vrede en strategieën die het mogelijk zouden maken om in vrede te leven, voegde ze eraan toe, waren de belangrijkste doelstellingen. Ingebed in de hoeksteen van haar werk is het concept van rechten van de mens. Vrede is daarom afhankelijk van een verandering in het menselijk bewustzijn. De zorg voor het milieu is nu terecht verbonden en opgenomen in rechten van de mens en sociale rechtvaardigheid en als essentieel beschouwd voor de totstandkoming van een cultuur van vrede. Vredesopbouwverhalen proberen de ideeën van Reardon te ondersteunen door verhalen te presenteren die kunnen worden gebruikt om verschillende lokale, internationale en milieukwesties te onderzoeken en om te helpen bij de ontwikkeling van een vredesopbouwend bewustzijn. Reardon's idee was dat: een cultuur van vrede zou de fundamentele basis kunnen vormen waarop vrede zou kunnen worden gebouwd met betrekking tot ecologisch bewustzijn, culturele competentie, mondiale macht, conflictvaardigheid en gendergevoeligheid (Reardon 1999, pp30-31). Een weerspiegeling van de ideeën van Reardon, de trilogie van belangrijke vredesopbouwende ideeën, die het fundament vormen waarrond vredesopbouwverhalen worden gecreëerd (Mason, 2016), dat wil zeggen vrede met onszelf, vrede met elkaar en vrede met het milieu, kan worden verweven en begrepen als onderling afhankelijk.

Hoewel het verhaal Donald de Drake richt zich vooral op het idee van vredesopbouw vrede met anderen, andere verhalen over vredesopbouw onderzoeken verschillende combinaties van verwante, belangrijke ideeën. Het concept van onderzoeken rechten van de mens is dan een essentiële opname in elk thema en plot van een vredesopbouwend verhaal, vooral in relatie tot het verhaal Donald de Drake.

Andere stemmen, zoals die van Brigit Brock-Utne (2000), die beweerden dat: mensenrechteneducatie moeten proberen een gevoel van waardigheid en morele verantwoordelijkheid bij te brengen, is ook te horen bij het lezen van verhalen over vredesopbouw. Brock-Utne beweerde dat de essentiële principes van rechten van de mens zou niet alleen de onderwijspraktijk moeten doordringen, maar ook de interactie van ideeën, acties en moralisering moeten stimuleren met betrekking tot hoe de toekomst zich zou moeten ontvouwen bij het bouwen van een getransformeerde, meer humane en vreedzame samenleving. Dit hield in dat leerlingen betrokken werden bij het meelevend reageren op het verlies van waardigheid van een persoon (Brock-Utne 2000, pp133 & 137), dwz opvoeding een zorgethiek en mededogen.

Donald de Drake besteedt weinig aandacht aan de rechten en behoeften van de andere dieren, noch geeft hij er om hoe hun leven zal worden beïnvloed. Hij spreekt tot hen over angst en gebruikt het als een middel om hen allemaal te verenigen, door deze woorden te verstrengelen met zijn verlangen om Farmwell Farm weer groot te maken. Maar de boerderij staat al in het hele land bekend als geweldig. Toont Donald daarom medeleven met de andere dieren die op Farmwell Farm leven? Zijn zijn motieven egoïstisch?

Harten en geesten openen

Verhalen over vredesopbouw weerspiegelen ook de stem van Parker Palmer (2004), die het onderwijsdenken heeft beïnvloed en processen heeft voorgesteld die de opkomst mogelijk zouden maken van nieuwe individuen die '…. een groter zelfgevoel dan het gevoel dat erin is gebracht - we leren dat het zelf geen stukje gras is dat moet worden verdedigd, maar een vermogen om te worden vergroot' (p38). Geweldloze actie or geen kwaad doen hield een verbintenis in om altijd te handelen op een manier die de ziel eerde en vereerde (p170). Geweldloze actie mag de wereld niet veranderen, voegde hij eraan toe, maar hij geloofde dat individuen altijd veranderden als ze eerbied en respect voor anderen aan de dag legden (p172). Palmer voegde eraan toe dat iedereen vredestichters zou kunnen zijn in hun families en gemeenschappen, maar alleen als ze vrede in zichzelf vonden (p174), wat toevallig het eerste uitgangspunt is waarop de meeste vredesopbouwverhalen zijn gecreëerd (Mason, 2016).

'De ziel van de mensheid is als een vogel met twee vleugels; de ene vleugel is wijsheid, de andere mededogen. De vogel zal alleen vliegen als beide vleugels perfect in balans zijn.' – Oud boeddhistisch gezegde

De belangrijkste ideeën van Palmer, die de creatie van vredesopbouwverhalen en de steigers die eraan ten grondslag liggen verder hebben geleid, omvatten zijn uitbreiding van Bohr's concept van paradox (Palmer 1998, p63). Hij beweerde dat iemands juiste begrip van de waarheid niet werd bepaald door de wereld in 'of-of' te verdelen, maar 'door alles te omarmen of de wereld opnieuw samen te denken' (Palmer 1998, pp 63-64). Palmer definieerde dit proces als een koppeling van hoofden en harten. Bewust van het feit dat de geest niet in staat was te voelen en de harten niet in staat waren te denken, verbond het bijbehorende proces vervolgens denken en voelen alsof het hart en de geest van een individu als één opereerden (pp66 & 83). Morele redenering (hoofd) en een zorgethiek (hart) zou dan samenwerken en redeneren balanceren met verzorging en mededogen. Bijgevolg voedden de ideeën van Palmer de creatie van de verhalengids die de vredesopbouwverhalen vergezelt- Harten openen Geesten openen

Palmer (1998) geloofde ook dat er in ieder mens een verlangen bestond naar verbondenheid dat maakte het noodzakelijk om de zielen van elke persoon, alles op aarde en de verre sterren met elkaar te verbinden. Dit aangeboren verlangen was in wezen een weerspiegeling van het verlangen van een individu om gemeenschap met anderen te hebben en omvatte het besef dat ieder mens een integraal onderdeel was van het grote web van het leven. Dialoog die het mogelijk maakte om 'met beide oren te luisteren en getraind te worden om beide kanten van een kwestie te verwoorden' (zoals ook gepromoot door Rosenberg in geweldloos het oplossen van conflicten programma's, Rosenberg, 2005), zou helpen bij het terugwinnen van de verbondenheid (Palmer 1998, pp 58 & 62). Hij voegde eraan toe dat dit weten de noodzakelijke brug vormde tussen de behoefte van de gemeenschap en privé-actie.

Helaas, Donald de Drake heeft slechts één onderwerp op zijn agenda staan. Niet in staat om verder te kijken of te beseffen dat er misschien een andere kant aan de kwestie zit, heeft hij ook geen idee hoe het verspreiden van angst een negatieve invloed zal hebben op het leven van de andere dieren die op Farmwell Farm leven. Onbezorgd over eventuele negatieve gevolgen van zijn acties, laat Donald angst zijn denken en gesprekken dicteren. Is het dan zijn denken dat leidt tot de ongelukkige gebeurtenissen die plaatsvinden? Wat zijn de veranderingen in het denken van hem en de andere dieren die de situatie mogelijk kunnen veranderen?

'De mens weeft dit levensweb niet, hij is er slechts een draadje in. Wat hij het web ook aandoet, doet hij zichzelf aan. Alle dingen zijn met elkaar verbonden. Alle dingen verbinden.' – (hoofd Seattle)

Hoop voor de toekomst

Het is de bedoeling van de auteur om vredesopbouwende verhalen te delen met volwassenen of kinderen in huizen, klaslokalen, overal waar tijd en ruimte een vrije, open discussie over de thema's en de alternatieve eindes mogelijk maken (Mason, 2016). Paulo Friere geloofde dat elke dialoog die tot doel heeft constructieve, vreedzame processen te verkennen niet kan worden gevoerd in een klimaat van hopeloosheid (Freire 1990, p80). Frank Hutchinson (1996) betoogde dat in deze snel veranderende en volledig onderling afhankelijke wereld, globalisering heeft in verschillende mate invloed gehad op niet alleen het dagelijks leven van onze jonge mensen en kinderen, maar ook op hun bewustzijn dat hun hoop, angsten, aspiraties en dromen beïnvloedt (p20). Opvoeden voor vrede, volgens Hutchinson, omvatte de deconstructie van de heersende en onrechtvaardige koloniserende beelden van de toekomst waarin 'opvoeden voorbij fatalisme' is opgenomen voor studenten die vaardigheden leren in lateraal denken en 'sociale verbeelding' binnen een pedagogisch kader van hoop (Hutchinson 1996 , p81; Hutchinson 2002, p1) dwz het ontwikkelen van verbeeldingskracht, sociale inventiviteit en vooruitziendheid (p3). Daarom wordt voorgesteld (Mason, 2016) dat discussie over verhalen over vredesopbouw met kinderen kan leiden tot hoopvol en creatief denken en handelen met betrekking tot het oplossen van hedendaagse problemen, maar ook tot het verbeelden van een vreedzame toekomst. Dit is gebaseerd op de primaire focus tijdens discussies op het zorgen voor en het creëren van positieve, vreedzame resultaten in plaats van het onderzoeken van negatieve mogelijkheden die een gevoel van hulpeloosheid en hopeloosheid zouden kunnen opwekken. Het gaat om geleide vragen stellen die ertoe leiden dat er meer aandacht wordt besteed aan het creëren van positieve oplossingen in plaats van aan het probleem.

Oorlog en Vrede

De impact van de acties van het personage Donald de Drake kan direct worden gekoppeld aan de volgende ideeën. Kevin Clements (2005, p57) stelde voor dat conflicten met het westerse politieke beleid angst en wraak in stand houden. Hij voegde eraan toe dat de verheerlijking van oorlog of de afkondiging van patriottische waarden het doel van vredeseducatie met betrekking tot het stimuleren van nieuwe manieren van denken over politieke systemen, beleid en de ontwikkeling van development een cultuur van vrede. Andere verhalen over vredesopbouw gepresenteerd op www.brownmousepublishing.com vermijd bewust het aanzetten tot bevooroordeeld politiek of religieus commentaar. Maar in relatie tot het verhaal Donald de Drake, het thema, de plot en alternatieve eindes kunnen een open discussie over actuele politieke gebeurtenissen op gang brengen. In tegenstelling tot het verhaal van George Orwell Dieren boerderij (1945), er zijn geen op macht beluste varkens op de boerderij in het verhaal van Donald de Drake. De transformerende kracht van hoop en geloof dat vrede mogelijk is, overheerst hopelijk de noodzaak om dergelijke associaties te overwegen, vooral als gelukkige, win-win eindes worden in alle verhalen over vredesopbouw mogelijk geacht (Mason, 2016).

De taal van vrede

Anita Wenden (2007) uitte haar zorgen over het verzuim vredeseducatie programma's voor taalkundige kennis en kritische taalvaardigheden die de geweldloze conflictoplossing. Critical Language Education-kaders, die kunnen worden gebruikt om te organiseren vredeseducatie, zijn door haar ontwikkeld en onderzocht (p3) en kunnen sociale actie beïnvloeden en vormgeven, die, zoals ze zei, 'onze overgang naar een cultuur van vrede vergemakkelijken' (p11). De concepten die aan haar kaders ten grondslag liggen, hebben betrekking op de levering van cursusmateriaal, de aan te leren kennis en vaardigheden en de specifieke vredescapaciteiten die daaruit voortvloeien (p3). De ideeën van Wenden wezen op het belang van taalstructuren die de basis vormen voor de ontwikkeling van moreel redeneren en een zorgethiek zoals voorgesteld door de stemmen waarop eerdere opmerkingen zijn gemaakt. De woorden overwogen en vervolgens verweven om vredesopbouwende verhalen te creëren, zijn doelbewust gekozen door de auteur, die ernaar streeft om positief en constructief te reageren op Wendens ideeën en deze te integreren. Vredesopbouwverhalen laten lezers kennismaken met de taal van vredesopbouw. Vermijd woorden of associaties die de harten en geesten van kinderen met angst kunnen vullen of een gevoel van hopeloosheid en hulpeloosheid kunnen opwekken (Mason, 2016). Maar er zijn echte en relevante kwesties waaraan de verhaalthema's kunnen worden gekoppeld.

'Wees de verandering die je in de wereld wilt zien.' – (Mahatma Gandhi)

Blijvende erfenissen van vredestichters

Hoewel deze vele opmerkelijke stemmen de ontwikkeling van het idee van verhalen over vredesopbouw aanzienlijk hebben beïnvloed en hoe deze kunnen worden gebruikt, zijn de zeer krachtige stemmen van Mahatma Gandhi, Nelson Mandella, de Dalai Lama en Martin Luther King Jr. geweldloze actie, doordringen ook verhaalthema's en plots. Maar een uitstekende vredestichter, Dr. Jane Goodall, de VN-vredesboodschapper, heeft vooral de geest en het hart van de auteur beroerd. Dr Jane, de personificatie van verzorging en mededogen, reist constant de wereld rond om kinderen en jongeren te inspireren, maar ook mensen van welke achtergrond dan ook, die luisteren naar haar berichten van hoop en vrede. Haar bedoeling (zoals zo treffend uitgedrukt in het lied van Michael Jackson) Genees de wereld) is het creëren van een betere wereld en Maak een verschil (MAD – de onderliggende filosofie van haar programma voor de jeugd getiteld Roots&Shoots). Op magische wijze weeft ze haar verhalen, deelt ze haar leven en haar werk, terwijl ze elk woord zorgvuldig kiest en ervoor zorgt dat ze persoonlijk contact maakt met iedereen die het geluk heeft haar te ontmoeten. Inspirerende positieve, constructieve actie die mensen verbindt met dieren en onze gedeelde omgeving Dr. Jane kan spreken met precies de juiste woorden die ervoor zorgen dat deze verbinding tot stand komt - dat wil zeggen met woorden die worden gefilterd door haar gracieuze, vredelievende hart en ongelooflijke, open en nieuwsgierige geest .

'Ieder van ons doet ertoe, heeft een rol te spelen en maakt het verschil. Ieder van ons moet verantwoordelijkheid nemen voor ons eigen leven en vooral respect en liefde tonen voor de dingen om ons heen, vooral elkaar.' – Dr Jane Goodall, 2015

Conclusie

Het verhaal Donald de Drake biedt drie alternatieve eindes voor mogelijke discussie. De auteur nodigt lezers uit om andere mogelijke eindes te verkennen en te creëren. Maar hopelijk kunnen, door zich te laten leiden door de ideeën voor vredesopbouw, elk verder einde een begrip en waardering weerspiegelen voor de belangrijke ideeën voor vredesopbouw die ten grondslag liggen aan al haar schrijven. Aan het begin van de 21e eeuw is het idee van transformatieve onderwijs voor vrede werd gepromoot door de Verenigde Naties. Daarom, door een goed begrip weer te geven van de essentiële elementen die betrokken zijn bij onderwijs voor vrede, verhalen over vredesopbouw kunnen leiden tot hoopvolle gesprekken tussen volwassenen en kinderen over het opbouwen van een toekomst die sociaal rechtvaardig, vreedzaam en ecologisch duurzaam is door hun kritisch denken, creativiteit en 'sociale verbeeldingskracht' aan te wakkeren...

....en bijdragen aan het helen van de wereld en het een betere plek maken voor jou en voor mij.

Vredesopbouwende verhalen worden aangeboden als hulpmiddelen die gemakkelijk kunnen worden gebruikt in klaslokalen, huizen en centra en die deel kunnen gaan uitmaken van elke vredeseducatie programma wordt uitgevoerd. Het verhaal Donald de Drake is slechts één verhaal over vredesopbouw dat de mogelijkheid van gelukkig, win win eindes en ruimdenkend denken in relatie tot het creëren van een vreedzame en rechtvaardige wereld.

Het verhaal suggereert manieren waarop individuen met hun angsten kunnen omgaan. Geweldloze actie is een constructieve manier voor alle personen, die zich boos of angstig voelen, om te reageren. Door deze gevoelens te herkennen en er niet naar te handelen om schade aan te richten, kiezen ze er liever voor om op een behulpzame, vredesopbouwende manier te handelen die hun gevoelens omzet in een kracht die heilzaam is voor henzelf en anderen. De auteur nodigt iedereen uit om na te denken over manieren om vrede te scheppen om zichzelf, hun buurten en gemeenschappen te helpen, die ons ervan weerhouden elkaar als één verenigde mensheid te zien.

Eindelijk, na het lezen van het verhaal, zou je kunnen nadenken over wat er werkelijk in het verschiet ligt voor Donald, zijn boerderijgenoten en voor de wereld buiten Farmwell Farm. Hoe kunnen vredesopbouwverhalen echt helpen bij het maken van een betere wereld?

'Vrede is een dagelijks, een wekelijks, een maandelijks proces, geleidelijk veranderende meningen, langzaam oude barrières wegnemend, stilletjes nieuwe structuren bouwen. En hoe ondramatisch het streven naar vrede ook is, het streven moet doorgaan.' – John F. Kennedy

'Voorbij de ideeën over goed doen en kwaaddoen is er een veld: ik zie je daar.' – Rumi, 13th Eeuwige mysticus en dichter

'De democratie bezwijkt als we toegeven aan angst…..Laten we waakzaam zijn en niet bang.' – Barack Obama in zijn Legacy Speech, 11 januari 2017

Het verhaal Donald de Drake en de verhaalgids voor vredesopbouw Harten openen Geesten openen kunnen beide gratis worden gedownload op www.brownmousepublishing.com

Referenties

Brock-Utne, B. (2000a) Vredeseducatie in een tijdperk van globalisering. Vredesoverzicht; Vol.12, No.1, maart 2000: pp131-138.

Brock-Utne, B. (2000b) Een analyse van vredes- en ontwikkelingsstudies en vredeseducatie vanuit een feministisch perspectief. Paper gepresenteerd tijdens een gezamenlijke sessie tussen de Peace Education Commission en de Women and Peace Commission op de 18e Algemene IPRA-conferentie. Tampere, Finland; 5-9 augustus 2000.

Calder, T. (2005) Kant en graden van onjuistheid. Het Tijdschrift voor Waardeonderzoek; 2005; 39: blz. 229-244.

Clements, KP (2005) Onderwijs voor vrede: na 9/11, Bali, Madrid, Beslan en Jakata. Nieuwe horizonten in het onderwijs; Vol.112, juni 2005: pp56-68.

Duckworth, C. (2006) Vrede onderwijzen: een dialoog over de Montessori-methode. Tijdschrift voor Vredeseducatie; Vol.3, No.1, maart 2006: pp39-53

Freire, P. (1990) Pedagogiek van de onderdrukten. New York, VS: The Continuum Publishing Co.

Galtung, J. (1995) Geweldloosheid en diepe cultuur: enkele verborgen obstakels. Vredesonderzoek; Winnipeg: Vol.27, Iss.3, augustus 1995: pp21-32.

Goodall, J. (2014) Seeds of Hope: wijsheid en wonder uit de plantenwereld. New York VS Little, Brown & Company

Goodman, JF & Lesnick, H. (2001) Het morele belang in het onderwijs: omstreden uitgangspunten en praktijken. Addison Wesley Longman, Inc: New York, VS.

Harris, I. & Morrison, ML (2003) Vredeseducatie (2e ed.). North Carolina, VS: McFarland & Co. Inc.

Hutchinson, F. (1996) Opvoeden voorbij gewelddadige toekomst. Londen, Engeland: Routledge.

Hutchinson, F. (2002) Pedagogieën van hoop: vredeseducatie voor de transformatie van de cultuur van geweld en oorlog. Vredesonderzoek - Winnipeg; november 2002; Vol. 34, Iss. 2.

Jackson, M. (1991) Genees de wereld – songteksten Sony/ATV Music Publishing LLC, Warner/Chappell Music, Inc. Gedownload op 14/1/2017 http://www.bing.com/search?q=heal+the+world+lyrics&qs=AS&pq=heal+the+ wereld&sk=AS1&sc=8-14&cvid=8276F462F7F449D8821414FDA5FA1D62&FORM=QBRE&sp=3

Metselaar, A (2017) Harten openen Geesten openen. Uitgeverij Bruine Muis. Adelaide Zuid-Australië

Montessori, M. vertaald door Lane, H. (1949) (1979) Onderwijs en vrede. Chicago, VS: Henry Regnery Company.

Knikken, N. (2003) Zorgzaam: een vrouwelijke benadering van ethiek en morele opvoeding (2e ed.). Berkeley en Los Angelos, Californië, VS: University of California Press

Orwell, G. (1945) Dieren boerderij. Londen Engeland Penguin Books Ltd

Pagina, J. (2008) Vredeseducatie: onderzoek naar ethische en filosofische grondslagen. Charlotte, North Carolina, VS: Information Age Publishing.

Palmer, P. (1998) De moed om Onderwijzen: de innerlijke landschappen van het leven van een leraar verkennen. Jossey-Bass: San Francisco, VS.

Palmer, PJ (2004) een verborgen Heelheid: de reis naar een onverdeeld leven. Jossey-Bas: San Francisco, VS.

Reardon, BA (1999) Vredeseducatie: een overzicht en projectie. Vredesopvoedingsverslagen nr. 17. Malmö, Zweden: Afdeling Educatieve en Psychologische Onderzoeksschool voor Onderwijs.

Rosenberg, MB (2005) Spreek vrede in een wereld vol conflicten. Puddle Dancer Press: Encinitas, Californië, VS.

Swift, A. (2006) Politieke filosofie (2nd red.). Polity Press: Cambridge USA.

Wendon, A. (2007) Opleiden voor een kritisch geletterd maatschappelijk middenveld: het taalkundige perspectief opnemen in vredeseducatie. Tijdschrift voor Vredeseducatie; Vol.4, No.2, september 2007: pp1-16.

 

dichtbij

Doe mee met de campagne en help ons #SpreadPeaceEd!

Wees de eerste om te reageren

Doe mee aan de discussie ...