Of Foxes and Chicken Reban* – Refleksi tentang “Kegagalan Agenda Wanita, Keamanan dan Keselamatan”

Musang dan Reban Ayam*

Refleksi tentang "Kegagalan Agenda Wanita, Keamanan dan Keselamatan"

Oleh Betty A. Reardon 

Fakta laporan Damilola Banjo pada 15 Jun 2022 PassBlue (disiarkan di bawah) tidaklah mengejutkan. Negara anggota PBB telah gagal memenuhi kewajipan UNSCR 1325 mereka, dengan rak maya rancangan tindakan yang digembar-gemburkan. Adalah jelas bahawa kegagalan itu bukan terletak pada Agenda Wanita, Keamanan dan Keselamatan (WPS), mahupun dalam resolusi Majlis Keselamatan yang menimbulkannya, tetapi sebaliknya di kalangan negara anggota yang telah bertembok batu daripada melaksanakan Pelan Tindakan Kebangsaan (NAP), gagal secara menyeluruh melantik wanita untuk rundingan damai. “Di mana wanita-wanita itu?” seorang penceramah di Majlis Keselamatan ini bertanya. Seperti yang saya akan perhatikan di bawah, wanita berada di lapangan, bekerja dalam tindakan langsung untuk memenuhi agenda.

Niat saya sendiri untuk bekerjasama dengan ahli-ahli CSO yang lain, yang pendidikan dan pujukan bilangan duta yang mencukupi di Majlis Keselamatan membawa kepada menerima pakai resolusi tersebut, adalah untuk mendapatkan pengiktirafan PBB terhadap peranan penting wanita dalam mana-mana proses perdamaian dan pengakuan bahawa keamanan adalah penting untuk merealisasikan kesaksamaan penuh wanita, dan keamanan yang berkekalan tidak akan dicapai selagi wanita tidak berada di sisi undang-undang, politik, sosial dan budaya sama dengan lelaki. Kepentingan hubungan antara kesaksamaan dan keamanan wanita diperhatikan dalam pemerhatian Setiausaha Agung bahawa patriarki merupakan halangan yang ketara kepada Agenda WPS.

1325 tidak gagal. Ia telah membuahkan hasil. Ia telah menjadi rangka kerja normatif untuk apa yang wanita ada dan terus lakukan untuk mencapai keamanan dan keselamatan dalam komuniti, negara dan wilayah mereka sendiri. Kerajaan-kerajaan yang telah gagal, tetapi saya tidak pernah benar-benar mengharapkan norma untuk membimbing dasar negara yang sebenar. Sebaliknya, saya menjangkakan bahawa norma itu akan diabaikan, dan, paling teruk, dengan sengaja menghalang, seperti yang berlaku dengan tindak balas semasa terhadap kesaksamaan wanita, walaupun dalam "demokrasi liberal." Penolakan dan penindasan secara terang-terangan terhadap pelbagai bentuk kesaksamaan jantina telah berlaku di semakin banyak negeri dalam cengkaman fundamentalisme agama, menyemarakkan autoritarianisme, faktor penting yang tidak dinyatakan dalam karya Passblue. Bukan agenda yang gagal, sebaliknya negeri-negeri yang tidak memberi apa-apa selain bibir mulut, sehingga membahayakan keselamatan wanita. (Lihat Cornelia Weiss, "Menggagalkan Janji: Meninggalkan Wanita Afghanistan" akan datang dalam Angkatan Tentera dan Masyarakat.)

Menggambarkan cabaran melampau yang diberikan oleh penyertaan penuh wanita dalam hal keselamatan kepada pengurus sistem keselamatan antara negeri sedia ada, tempat perlindungan dalaman patriarki global, yang terbaik yang saya jangkakan ialah pengabaian yang jinak. Situasi sedemikian nampaknya munasabah, membenarkan wanita meneruskannya, seperti yang mereka lakukan dan terus melakukannya, menggunakan resolusi itu sebagai norma yang diiktiraf untuk memberi inspirasi kepada wanita lain untuk melakukan apa yang mungkin untuk mengurangkan keganasan dan menggalakkan kesaksamaan dan keadilan dalam konteks tempatan dan serantau mereka sendiri, yang mana keamanan dan keselamatan atau kekurangannya adalah pengalaman sebenar manusia, bukan dasar negara yang abstrak.

Wanita menjalankan agenda di setiap peringkat susunan global kecuali antara kerajaan. Malah di sana, terdapat beberapa contoh yang menunjukkan bahawa dalam beberapa keadaan apabila negara atau parti politik memasukkan wanita dalam rundingan damai sebenar, hasilnya lebih memuaskan kepada semua dan oleh itu lebih berkekalan. Keberkesanan wanita sebagai pendamai telah didokumentasikan dengan baik oleh filem-filem Abigail Disney, seperti “Berdoa Iblis Kembali ke Neraka," di mana wanita memaksa perunding untuk kekal di meja, yang pertama daripada siri filem, "Wanita, Perang dan Keamanan.” Karya sarjana feminis, Anne Marie Goetz mendokumentasikan perkembangan agenda dalam PBB sendiri. Wanita dari Helen Caldicott, Cora Weiss (lihat siaran pada 50th Ulang tahun 12 Junth Mac) Setsuko Thurlow, Beatrice Finn dan Ray Acheson (malah kini melaporkan perjanjian larangan nuklear) adalah terkenal di kalangan pemimpin pergerakan untuk menghapuskan senjata nuklear. Ketika wanita mewujudkan 1325, tenaga dan komitmen wanita menonjol dalam mencapai Perjanjian mengenai Larangan Senjata Nuklear.

Mengenai perubahan sebenar di lapangan, "globalisasi" dan kerja belia Rangkaian Global Pembina Damai Wanita memberi tumpuan kepada pelaksanaan sebenar 1325 memudahkan tindakan keamanan di kalangan wanita di seluruh dunia (inisiatif GNWP telah dipaparkan di laman web ini). Selama bertahun-tahun wanita telah menjadi peserta penting dalam Forum Keamanan India-Pakistan. Kerjasama wanita Yunani dan Turki, daripada Akta Wanita Okinawa menentang Keganasan Tentera dengan wanita dari negara lain yang diduduki oleh pangkalan tentera AS, Wanita Menyeberang DMZ, dan lebih baru-baru ini Delegasi Keamanan dan Pendidikan Wanita Amerika ke Afghanistan telah menuntut kebertanggungjawaban, dan telah membuka dan memupuk saluran komunikasi, walaupun dalam konflik yang berterusan. Datuk Bandar Federico, bekas Ketua Pengarah UNESCO telah menyeru wanita Rusia dan Ukraine untuk merundingkan gencatan senjata dan keamanan dalam perang itu yang telah memberi kesan yang merosakkan seluruh sistem dunia, mengandungi di dalamnya ancaman kemusnahan nuklear. Perkara di atas jauh daripada senarai lengkap penglibatan aktif dan berkesan wanita dalam pelaksanaan WPS, perjuangan global yang berterusan untuk keamanan dan keselamatan manusia dan pemansuhan muktamad perang yang merupakan matlamat yang dibayangkan oleh beberapa wakil CSO yang dimulakan 1325.

Satu lagi bidang tindakan keamanan wanita yang jarang dipertimbangkan dalam penilaian berkaitan PBB terhadap agenda WPS ialah aktivis sarjana yang menghasilkan kesusasteraan teori, penyelidikan tindakan dan tindakan pembinaan keamanan di lapangan. Pengalaman satu negara seperti itu boleh didapati di Asha Hans dan Swarna Rajagopolan, Pembukaan untuk Keamanan: UNSCR 1325 dan Keselamatan di India (Sage, New Delhi. 2016). Dengan ketiadaan Pelan Tindakan Kebangsaan India, para aktivis ulama India ini memberi perhatian kepada butiran rancangan Nepal dan negara-negara Asia yang lain. Tetapi ketiadaan rancangan tidak menghalang mereka daripada bertindak seperti yang dilaporkan dalam jilid Hans-Rajagopolan. Pada persidangan aktivis sebegitu beberapa tahun lalu saya mencadangkan agar organisasi masyarakat sivil mereka bentuk dan mengisytiharkan Pelan Tindakan Rakyat (PPA). Pelan berguna untuk menyatakan matlamat, membangunkan strategi pelaksanaan dan menyelaras dan menyusun tindakan di kalangan mereka yang berusaha ke arah matlamat bersama. Sekiranya mereka diberi perhatian serius, mereka boleh menjadi sedemikian untuk NAP. Walau bagaimanapun, oleh kerana itu tidak berlaku, saya terus percaya bahawa kerjasama masyarakat sivil pelbagai pihak yang lebih disengajakan dan sistematik mengenai WPS boleh berkesan dalam pelaksanaan semua peruntukan UNSCR 1325. PPA boleh membawa Agenda Keamanan dan Keselamatan Wanita lebih dekat dengan penyuburan akar masyarakat sivil resolusi itu.

Wanita tidak bergantung kepada negeri untuk mencapai keputusan yang sebenar dan berkesan dalam memajukan keamanan dan keselamatan. Apa yang mereka perlukan ialah apa yang dihujahkan mendiang Ruth Ginsberg di hadapan Mahkamah Agung AS, bahawa (struktur kuasa politik lelaki) "melepaskan kaki mereka dari leher kami." Sekiranya negeri benar-benar berminat untuk mencapai keamanan yang mampan, mereka berdua akan mengangkat kaki mereka dan mengambil langkah seperti menubuhkan suruhanjaya kebangsaan wanita untuk mengawasi pelaksanaan NAP yang dibiayai secukupnya, dan menyediakan sekurang-kurangnya sebahagian kecil daripada apa yang mereka belanjakan untuk senjata yang mereka lihat. sebagai insurans terhadap cabaran terhadap kuasa mereka. Sebahagian daripada pembiayaan senjata boleh dipindahkan untuk memangkin kuasa sebenar dan berpotensi membina keamanan wanita. Peralihan kecil dalam perbelanjaan ketenteraan itu, yang murah pada sebarang harga, mungkin menunjukkan bahawa musang pun mampu dengan niat yang baik.*

BAR, 6/22/22

* Pendedahan sepenuhnya: Apabila ditanya beberapa tahun lalu untuk mengulas tentang potensi keberkesanan Pelan Tindakan Negara, saya berpendapat bahawa saya seolah-olah menetapkan musang untuk menjaga reban ayam. Sebagai seorang pendidik keamanan, saya suka percaya bahawa musang boleh belajar melakukan perkara itu.

Agenda Wanita, Keamanan dan Keselamatan Tidak Membuahkan Hasil, Kata Diplomat

(Dihantar semula dari: PassBlue, 15 Jun 2022)

Walaupun 100 negara menggubal rancangan nasional untuk melaksanakan agenda wanita, keamanan dan keselamatan global, wanita masih tidak hadir dalam pengantaraan konflik dan usaha perdamaian lain di seluruh dunia. Agenda itu, yang diperkukuh dalam resolusi Majlis Keselamatan yang diluluskan pada tahun 2000, sepatutnya memastikan penyertaan sama wanita dalam rundingan damai dan langkah-langkah lain yang berkaitan. Tetapi agenda itu telah gagal mencapai matlamat itu sejak ia diberi kuasa oleh negara anggota PBB lebih dua dekad lalu.

Sima Bahous, pengarah eksekutif Wanita PBB, menekankan kurangnya penyertaan wanita dalam rundingan damai dan pengantaraan semasa a Debat terbuka Majlis Keselamatan mengenai peranan pertubuhan serantau dalam melaksanakan agenda yang dipanggil WPS, yang diadakan pada 15 Jun. Bahous berkata bahawa 12 kumpulan serantau juga telah menerima pakai "pelan tindakan" dalam agenda itu, meningkat daripada lima pada 2015. Namun itu tidak menambah untuk berjaya.

Mesyuarat Majlis itu dipengerusikan oleh menteri hal ehwal luar Albania, Olta Xhacka. Selain ucapan yang disampaikan pada waktu pagi oleh 15 ahli Majlis, Bahous dan Setiausaha Agung PBB António Guterres, wakil wanita dari Liga Arab, yang Kesatuan Afrika, yang Kesatuan Eropah dan juga Pertubuhan Keselamatan dan Kerjasama di Eropah bercakap, masing-masing membawa tindak balas individu wilayah mereka terhadap masalah itu, dengan beberapa mencatatkan keuntungan kecil.

“Dengan semua kemajuan institusi ini, hampir setiap kali ada rundingan politik, rundingan damai, kita masih perlu bertanya, 'Di mana wanita itu?'” kata Bahous. Sebagai presiden bergilir Majlis bagi bulan Jun, Albania meningkatkan tumpuan kerana wanita Ukraine dilaporkan menjadi mangsa penyeludup manusia di tengah-tengah pencerobohan Rusia dan tentera Rusia dituduh merogol wanita Ukraine.

Etnik Albania memahami trauma keganasan seksual dalam peperangan dengan sangat baik. Dalam setahun konflik di Kosovo pada akhir 1990-an, beribu-ribu wanita telah dirogol dalam pertempuran Serbia untuk mempertahankan wilayah itu. Kosovo kini diiktiraf sebagai negara berdaulat oleh 97 negara anggota PBB.

Resolusi 1325 mengenai wanita, keamanan dan keselamatan telah dipersetujui pada tahun 2000, setahun selepas perang berakhir di Kosovo, dan salah satu tujuan terasnya adalah untuk mengiktiraf bagaimana keganasan mempengaruhi wanita dan kanak-kanak perempuan secara khusus. Dengan resolusi itu, negara anggota PBB komited untuk memasukkan wanita dalam semua proses pembinaan keamanan.

Lapan tahun kemudian, Majlis menerima pakai Resolusi 1820, menangani masalah tertentu menggunakan keganasan seksual sebagai alat peperangan. Selain kedua-dua resolusi ini, tujuh lagi telah diterima pakai untuk menjamin peranan sama rata wanita dalam usaha membina keamanan di negara atau wilayah mereka. Misi Albania berkata dalam satu kenyataan bahawa ia bertekad untuk mempertanggungjawabkan pesalah penderaan seksual untuk mendalami agenda WPS.

“Penggunaan keganasan seksual sebagai taktik peperangan dan keganasan terus menjadi elemen biasa dalam konflik di seluruh dunia,” kata kenyataan itu. "Sepanjang dekad terakhir abad ke-20, wilayah kita, Balkan, telah menyaksikan keganasan seksual secara langsung digunakan sebagai senjata perang, serta cabaran yang dihadapi oleh masyarakat pasca konflik dalam menangani trauma."

Albania, anggota NATO, turut berikrar dalam fokusnya kepada wanita, keamanan dan keselamatan pada bulan Jun untuk mengukuhkan tindak balas antarabangsa kolektif untuk melindungi hak mangsa rogol dengan memastikan pelaku dipertanggungjawabkan. Itu termasuk menggunakan sekatan dan mekanisme keadilan ad hoc — seperti tribunal — untuk mengejar pendera. Melaksanakan ikrar adalah sukar jika tidak wujud dalam dua dekad yang lalu.

Tidak dapat mendakwa negara anggota secara langsung, PBB telah menyasarkan untuk meningkatkan keupayaan pertubuhan bukan kerajaan dan pelbagai institusi kehakiman untuk menyusun dan mendakwa keganasan seksual berkaitan konflik. Sebagai ketua PBB, Guterres bertanggungjawab dalam kerja ini. Setiap tahun, beliau membentangkan laporan kepada Majlis mengenai usaha PBB dalam menangani kekejaman yang dilakukan dalam peperangan. Guterres menegaskan bahawa laporannya dan kerja orang lain dalam hal ini menghadapi penolakan daripada broker kuasa dunia. Bercakap pada perbahasan 15 Jun, beliau menyuarakan pendapat Bahous tentang keazaman dunia yang kelihatan sia-sia untuk menyamakan perwakilan dalam pengantaraan konflik.

“Kesaksamaan wanita adalah soal kuasa,” katanya. “Kebuntuan politik dan konflik yang berakar umbi hari ini hanyalah contoh terkini bagaimana ketidakseimbangan kuasa dan patriarki yang berterusan terus mengecewakan kita.”

Guterres menyatakan bahawa 124 kes penderaan seksual yang dilakukan terhadap wanita dan gadis di Ukraine telah diserahkan kepada pejabat pesuruhjaya tinggi PBB bagi hak asasi manusia. Dia menyenaraikan Afghanistan, Republik Demokratik Congo, Sudan, Myanmar dan Mali sebagai tempat lain di mana keputusan yang dibuat oleh lelaki telah menyebabkan trauma dan mengecualikan wanita dan gadis.

"Dan kita tahu bahawa bagi setiap wanita yang melaporkan jenayah ngeri ini, mungkin ada ramai lagi yang berdiam diri, atau tidak direkodkan," tambahnya. “Pelarian wanita mengambil peranan kepimpinan dan menyokong tindak balas di negara tuan rumah. Di Ukraine, wanita yang memilih untuk tidak berpindah berada di barisan hadapan dalam penjagaan kesihatan dan sokongan sosial. Adalah penting bahawa wanita Ukraine mengambil bahagian sepenuhnya dalam semua usaha pengantaraan.”

Di dalam bukunya 2022 laporan mengenai keganasan seksual berkaitan konflik, Guterres berkata bahawa sesetengah negara tidak mengukuhkan kapasiti institusi negara untuk menyiasat insiden keganasan seksual di kawasan tidak selamat.

"Perbelanjaan ketenteraan mengatasi pelaburan dalam penjagaan kesihatan berkaitan pandemik di negara yang rapuh dan terjejas akibat konflik," kata Guterres dalam laporannya pada 2021 dan 2022.

Dua daripada negara rapuh yang dirujuknya dalam laporannya terletak di tanah gersang di rantau Sahel di Afrika. Dalam dua tahun kebelakangan ini, Mali dan Burkina Faso telah mengusir kerajaan awam dan demokratik. (Mali telah melakukan dua rampasan kuasa tentera dua kali; selain itu, Guinea telah mengalami rampasan kuasa pada 2021.)

Bineta Diop, utusan khas untuk Kesatuan Afrika mengenai wanita, keamanan dan keselamatan, berkata pada perdebatan bahawa wanita di negara-negara ini telah dua kali terluka oleh rampasan kuasa dan keganasan dan pergolakan yang semakin teruk.

“Wanita di Sahel berkata mereka terjejas dua kali ganda, bukan hanya oleh rampasan kuasa tetapi oleh serangan pengganas,” katanya.

Namun ramai penceramah pada perbahasan sepanjang hari itu, yang turut menampilkan berpuluh-puluh negara lain yang mengambil bahagian, berkata bahawa wanita yang terjejas secara langsung oleh keganasan dikecualikan daripada menyelesaikan penderaan yang mereka alami.

Gry Haugsbakken, setiausaha kerajaan negeri di kementerian kebudayaan dan kesaksamaan jantina Norway, mencadangkan bahawa satu cara kumpulan serantau boleh mendorong keadilan melalui agenda WPS adalah dengan "mengurangkan halangan" dan melindungi pembela hak asasi manusia wanita "terhadap tindakan balas."

Sebaliknya, duta Rusia ke PBB, Vassily Nebenzia, memulakan ucapannya dengan nota yang tidak begitu membina, berkata topik perbahasan Majlis "nampak agak kabur, tetapi sebahagian besarnya, ia boleh diunjurkan mengenai keadaan di Ukraine." Dia menyelidiki untuk merasionalkan serangan negaranya di Ukraine, dan kemudian berkata: “Rakan sekerja Barat kami tidak mempunyai peluang untuk berjaya mengeksploitasi topik keganasan seksual di Ukraine, yang didakwa dilakukan oleh tentera Rusia. Apa yang anda ada hanyalah palsu dan pembohongan, dan bukan satu fakta atau bukti.”

Walau bagaimanapun "kabur" perbahasan itu muncul kepada Nebenzia, Bahous dari Wanita PBB mengulangi persoalan yang membara.

“Sebagai organisasi serantau, apabila anda mengadakan rundingan, pastikan anda tidak perlu bertanya kepada diri sendiri, 'Di mana wanita itu?'” katanya.

* Damilola Banjo ialah wartawan kakitangan untuk PassBlue. Beliau mempunyai ijazah sarjana sains dari Columbia University Graduate School of Journalism dan BA dalam komunikasi dan seni bahasa dari Universiti Ibadan, Nigeria. Dia telah bekerja sebagai penerbit untuk stesen WAFE NPR di Charlotte, NC; untuk BBC sebagai wartawan penyiasat; dan sebagai wartawan penyiasat kakitangan untuk Sahara Reporters Media.

 

rapat
Sertai Kempen & bantu kami #SpreadPeaceEd!
Sila hantarkan saya e-mel:

Sertai perbincangan ...

Tatal ke