Bagaimana untuk memanfaatkan psikologi untuk membantu dunia yang dilanda perang

Sains psikologi boleh membantu kita memahami sebab konflik berlaku, memaklumkan cara terbaik untuk membina semula komuniti dan negara serta membantu mencegah keganasan masa hadapan

(Dihantar semula dari: Persatuan Psikologi Amerika. 1 Mac 2024)

By Ashley Abramson

Pakar psikologi telah lama menggunakan kemahiran penyelesaian konflik mereka dalam menengahi pertikaian berskala besar. Dengan keganasan dan peperangan yang masih berleluasa di beberapa bahagian dunia, sains psikologi boleh membantu kita memahami dengan lebih baik sebab konflik ini berlaku, memaklumkan cara terbaik untuk membina semula masyarakat dan negara serta membantu dalam mencegah keganasan masa hadapan.

Sesetengah ahli psikologi membangunkan teori tentang punca konflik dan cara menyelesaikannya. Sebagai contoh, Fathali Moghaddam, PhD, seorang profesor psikologi dan pengarah program penyelesaian konflik di Universiti Georgetown, mencipta teori omniculturalism, yang menunjukkan bahawa menekankan persamaan antara kumpulan yang bercanggah adalah bahagian penting dalam mempromosikan keamanan.

Namun dalam dunia yang dipecahkan oleh keganasan, Moghaddam percaya penyelidikan hanyalah satu bahagian daripada persamaan. Sains juga perlu diterapkan, itulah sebabnya sangat penting bagi ahli psikologi untuk menyebarkan penemuan mereka kepada pihak berkepentingan utama—seperti pemimpin politik—dan bekerjasama merentas pelbagai bidang dalam aplikasi penyelidikan psikologi.

Satu kumpulan yang berusaha untuk memajukan keamanan ialah pengamal yang memberi tumpuan kepada psikologi keamanan, yang menggunakan sains psikologi untuk membangunkan teori dan amalan untuk mencegah dan mengurangkan keganasan langsung dan struktur. Ahli Bahagian 48 APA (Masyarakat Kajian Keamanan, Konflik dan Keganasan: Bahagian Psikologi Keamanan) berusaha untuk memajukan psikologi keamanan dengan menerbitkan jurnal profesional, membiayai projek berkaitan keamanan, dan menyokong pendidikan keamanan di K–12, kolej, dan tetapan siswazah.

Menyedari keperluan penting untuk penyelesaian berasaskan bukti, beberapa ahli psikologi menjalankan penyelidikan dan menggunakan penemuan mereka dalam kawasan yang dilanda konflik. Eran Halperin, PhD, seorang profesor psikologi dan pengasas Pusat aChord di Universiti Ibrani Baitulmaqdis, mengkaji cara menggalakkan perubahan minda yang menggalakkan hubungan aman dalam konflik di kalangan Yahudi Israel dan Arab Palestin. Beliau juga menyelia sebuah pertubuhan bukan kerajaan yang khusus untuk aplikasi penyelidikan. "Saya boleh menerbitkan lebih banyak kertas kerja, tetapi kita perlu mencipta jambatan daripada sains ke dunia nyata," katanya.

Di seluruh dunia, ahli psikologi terus mencari cara baharu untuk menggunakan kepakaran mereka.

Membiak empati

Di zon perang aktif seperti Israel dan Palestin, menangani secara langsung konflik yang telah lama wujud antara kumpulan boleh menjadi sukar secara logistik dan kadangkala, tidak selamat. Makmal Halperin memberi tumpuan kepada mengenal pasti cara tidak langsung untuk menangani pemikiran orang ramai tentang konflik dengan harapan untuk mewujudkan lebih empati antara kumpulan. Penemuan beliau mencadangkan ramai orang percaya empati adalah sumber yang terhad dan mereka tidak akan mempunyai empati yang mencukupi untuk kumpulan mereka sendiri jika mereka meluaskannya kepada kumpulan lain, yang boleh memburukkan lagi konflik antara kumpulan.

Dalam projek baru-baru ini di festival seni Jerusalem, makmal Halperin mencipta dan melaksanakan seni persembahan interaktif yang menyampaikan empati sebagai sumber tanpa had. Akhirnya, mereka mendapati mempromosikan idea empati tanpa had menyebabkan orang ramai mengalami lebih empati terhadap ahli kumpulan luar (mereka yang bukan sebahagian daripada kumpulan sosial peserta) (Hasson, Y., et al., Alam Komunikasi, Jld. 13, 2022).

Pada festival itu, kajian bermula dengan beberapa peserta bertemu dengan seorang pelakon yang menggambarkan empati sebagai sumber yang tidak terhad. Kemudian, semua peserta bertemu secara individu dengan dua pelakon berbeza, seorang berbangsa Arab dan seorang berbangsa Yahudi. Setiap pelakon berkongsi kisah peribadi yang menyedihkan. Peserta yang pernah mendengar pelakon pertama dengan mesej "empati tidak terhad" bersimpati dengan penderitaan pelakon kedua, tidak kira sama ada mereka berkongsi budaya yang sama. Malah ramai yang memilih untuk berpelukan atau bersalaman dengan pelakon luar kumpulan yang berkongsi kisah peribadi yang menyedihkan.

Melalui projek seperti ini, Halperin berharap dapat memberi kesan kepada pemikiran orang ramai tentang kumpulan luar supaya, dari masa ke masa, tingkah laku mereka terhadap "yang lain" juga boleh berubah. "Matlamat kami adalah untuk mengubah pandangan orang ramai tentang konflik atau kumpulan luar melalui campur tangan yang mendorong harapan dan membuat mereka percaya perubahan adalah mungkin, dan konflik itu boleh diselesaikan," katanya.

Memperkasakan belia

Orang muda secara historis memainkan peranan penting dalam menentang ketidakadilan, daripada membantah kekejaman polis kepada membantu menjatuhkan diktator. Laura Taylor, PhD, seorang profesor psikologi bersekutu di University College Dublin dan editor Keamanan dan Konflik: Jurnal Psikologi Keamanan, mengkaji bagaimana untuk memotivasikan belia ke arah perubahan sosial yang berkesan.

Satu kaedah melibatkan mengajar kanak-kanak mengambil perspektif. Dalam kajian 2020, Taylor mencipta vignet buku cerita untuk mempromosikan empati terhadap pelarian dalam kalangan kanak-kanak seawal usia 6 tahun. Dalam satu keadaan, kanak-kanak disuruh memberi perhatian kepada apa yang berlaku dalam cerita tersebut. Dalam keadaan lain, penyelidik memberitahu kanak-kanak itu untuk melihat bagaimana perasaan watak utama—seorang pelarian Syria. Kanak-kanak dalam keadaan kedua didapati lebih cenderung untuk membantu pelarian (Jurnal Psikologi Sosial Komuniti & Gunaan). "Penyelidikan mencadangkan jika kita boleh menggalakkan empati dan pengambilan perspektif, kanak-kanak seawal 6 tahun lebih berkemungkinan membantu pendatang baru datang ke sekolah mereka," kata Taylor.

Menyalakan percikan persekutuan dalam kalangan orang muda boleh memotivasikan norma baharu dan membantu mengganggu kitaran keganasan. Memandangkan banyak konflik adalah turun-temurun dan berlaku dalam kitaran, membangunkan empati dalam kalangan kumpulan adalah satu cara untuk mula mengubah corak keganasan yang telah lama wujud. Pengambilan perspektif juga boleh mendorong belia untuk terlibat dan berkesan dalam gerakan sosial.

Penyelidikan mencadangkan protes dan demonstrasi adalah lebih berkesan apabila mereka mempunyai peratusan yang lebih tinggi daripada golongan muda yang terlibat (khususnya, dalam jawatan kepimpinan) (Dahlum, S., Kajian Politik Perbandingan, Jld. 52, No. 2, 2019). Sebabnya mungkin termasuk kecenderungan mereka untuk menyebarkan maklumat melalui media sosial dan kurang tanggungjawab keluarga dan profesional yang menuntut masa mereka.

Sebagai contoh, gerakan pelajar bernama Otpor di bekas Yugoslavia berjaya menggunakan seni awam untuk mencipta penentangan terhadap diktator Slobodan Milosevic, yang akhirnya dikalahkan dalam pilihan raya 24 September 2000.

“Terlalu kerap perhatian diberikan kepada golongan elit tanpa mengiktiraf peranan golongan muda dalam perubahan sosial, kerana merekalah yang mengundi dan akan hidup dengan konflik generasi untuk jangka masa panjang,” kata Taylor. "Kita perlu memahami apa yang mendorong orang muda untuk terlibat dan apa yang menjadikan mereka berkesan."

Mengaplikasikan neurosains

Keinginan untuk berkuasa sahaja kadangkala boleh mendorong keganasan. Tetapi konflik juga timbul apabila orang atau kumpulan merasakan keperluan manusia teras mereka—seperti kepunyaan, keselamatan atau sumber—dalam bahaya. "Banyak pergaduhan bermula kerana orang atau kumpulan berasa tersisih, atau mereka tidak mendapat bahagian tanah atau kekayaan mereka," kata Mari Fitzduff, PhD, seorang profesor emerita psikologi di Universiti Brandeis.

Sebagai contoh, dia berkata tindakan Putin mungkin berpunca daripada perasaan bahawa kebimbangannya tentang perluasan EU dan NATO diabaikan, dan pelampau mungkin berkelakuan ganas kerana mereka merasakan keperluan mereka yang sering sah tidak diendahkan. Di samping itu, keganasan sebegini sering dikekalkan kerana individu, dan terutamanya lelaki muda, mendapati ikatan kumpulan yang mereka capai melalui keganasan memenuhi keperluan mereka untuk dimiliki. Dalam konflik Timur Tengah semasa, kedua-dua Yahudi Israel dan Palestin merasakan keperluan mereka untuk identiti dan keselamatan dipertaruhkan dalam perang.

Emosi ini membawa kepada proses fisiologi yang boleh membantu menjelaskan konflik—dan membantu pembina keamanan memahami cara baharu untuk menggalakkan dialog antara kumpulan, yang akhirnya boleh mengenal pasti penyelesaian yang berpanjangan untuk masyarakat yang lebih aman. Dalam buku dia Otak Kita Berperang: Neurosains Konflik dan Pembinaan Keamanan, Fitzduff menyediakan cadangan untuk pengantara yang menangani konflik antara kumpulan.

Sebagai contoh, penyelidik mendapati pemberian oksitosin intranasal boleh menggalakkan ikatan dan kerjasama, dan mengurangkan penolakan kumpulan keluar xenophobic (Marsh, N., et al., PNAS, Jld. 114, No. 35, 2017). Dapatan ini menunjukkan bahawa apabila orang berasa kurang terancam dan lebih berhubung, mereka mungkin lebih cenderung untuk bekerjasama. Ini benar terutamanya apabila orang menganggap ahli kumpulan lain sebagai sebahagian daripada kumpulan mereka sendiri, yang bermakna penting untuk menjalin hubungan kemanusiaan yang membolehkan empati antara kumpulan.

Menurut Fitzduff, pengantara perbualan yang sukar boleh mempromosikan persekitaran yang kaya dengan oksitosin dengan menyediakan bilik pengantaraan dengan cara yang tidak menggalakkan kumpulan untuk duduk secara berasingan antara satu sama lain. Contohnya, menyediakan ruang perhimpunan tidak formal, seperti lorong biasa dengan kopi dan makanan ringan, atau mengatur pengalaman yang boleh mewujudkan ikatan oksitosin melalui perbualan semula jadi dan santai, seperti aktiviti riadah sukan atau kebudayaan.

Melatih guru

Dalam masyarakat yang terjejas oleh konflik berasaskan identiti, termasuk zon perang, guru ditugaskan untuk menangani topik seperti ketidakadilan, pengagihan kuasa dan sumber yang tidak sama rata, dan salah pengiktirafan kepelbagaian dalam masyarakat dan kepelbagaian-tanpa mencetuskan keganasan masa depan. Pendekatan guru terhadap kurikulum dalam situasi ini boleh membantu membentuk perspektif pelajar tentang punca dan akibat konflik serta cara mereka melihat dan berinteraksi dengan kumpulan lain.

Memahami peranan penting yang dimainkan oleh pendidikan dalam membantu mengganggu kitaran keganasan generasi ialah fokus utama kerja Karina V. Korostelina, PhD, seorang profesor psikologi dan pengarah Makmal Keamanan untuk Mendamaikan Konflik dan Bahagian Antara Kumpulan di Sekolah Carter untuk Penyelesaian Keamanan dan Konflik di Universiti George Mason di Fairfax, Virginia. Korostelina membangunkan dan melaksanakan program latihan membina keamanan untuk guru sejarah dan sains sosial di kawasan yang dilanda konflik, memfokuskan pada memanusiakan musuh dan merangka semula naratif sejarah keganasan menjadi naratif keamanan, kesaksamaan dan keadilan.

Sebagai contoh, di Ukraine, dia melaksanakan kaedah berasaskan psikologi untuk mengajar sejarah yang menangani konflik dengan tepat dan mendidik pelajar tentang kepentingan keamanan, keadilan dan perdamaian (Kajian Keamanan dan Konflik, Jld. 29, No. 2, 2023). Walaupun Ukraine telah berperang dengan Rusia sejak 2014, kerja Korostelina telah menunjukkan bahawa orang Ukraine mengekalkan pandangan yang berbeza tentang maksud keamanan dan cara mencapainya. Latihannya melengkapkan guru untuk menyedari kecenderungan mereka sendiri supaya mereka tidak memasukkannya ke dalam pelajaran dan untuk menangani perselisihan pendapat melalui lensa ekuiti dan rasa hormat.

Beberapa aktiviti yang telah dia bangunkan mengajar pelajar perbezaan antara dialog dan perdebatan, membantu mereka mengenal pasti keutamaan mereka untuk dalam kumpulan mereka sendiri dan potensi diskriminasi terhadap kumpulan luar, dan membantu mereka memahami maksud keamanan sebagai bukan sahaja ketiadaan keganasan tetapi juga kehadiran keadilan untuk semua orang. "Guru biasanya tidak dilatih untuk menangani konflik, dan ini adalah salah satu cara kita boleh menyebarkan sains psikologi supaya mereka boleh mengaplikasikannya dalam pelajaran mereka," katanya.

Memanfaatkan media

Perkara yang dibaca, didengar dan dilihat oleh orang ramai di platform daripada media sosial kepada saluran berita utama sangat mempengaruhi perspektif mereka dan akhirnya, tindakan mereka. Rezarta Bilali, PhD, seorang profesor bersekutu psikologi dan campur tangan sosial di New York University Steinhardt, bekerjasama dengan organisasi tempatan dan antarabangsa untuk menggunakan pandangan psikologi untuk membantu negara-negara Afrika yang terperangkap dalam konflik tempatan dan serantau.

Dia menyokong pasukan mencipta dan menyiarkan program radio seperti opera sabun di kawasan yang dilanda konflik. Program popular menggambarkan watak-watak yang terlibat dalam perjuangan ganas yang sama menggunakan kemahiran realistik untuk mengatasi konflik. Apabila penonton mengambil berat tentang watak yang digambarkan dalam jalan cerita, penyelidik berharap mereka juga akan mengubah norma sosial, sikap dan tingkah laku mereka semasa mereka melihat watak itu bekerja ke arah resolusi.

Drama yang dikarang oleh penulis skrip tempatan menceritakan kisah tentang kampung yang berkonflik, memperincikan sejarah keganasan, penyelesaiannya, dan bagaimana orang ramai berkumpul selepasnya. Bersama dengan penyelidikan psikologi tentang model peranan, pembelajaran sosial dan pengambilan perspektif, Bilali bekerjasama dengan penulis untuk menggabungkan prinsip komunikasi massa tentang cara paling berkesan melibatkan pendengar dengan aspek konflik dan keganasan yang sukar dengan cara yang menggalakkan norma dan tingkah laku sosial seperti toleransi ahli luar kumpulan.

"Ideanya ialah watak-watak mengambil tindakan untuk mencegah keganasan atau membawa kumpulan bersama-sama untuk keamanan, dan watak-watak ini sering menjadi contoh kepada orang ramai," kata Bilali. "Melalui model peranan dan tindakan mereka inilah tingkah laku tertentu boleh mula menjadi norma atau dilihat sebagai lebih diingini secara sosial."

Penyelidikan mengenai program radio di Burkina Faso mendapati bahawa, berbanding dengan keadaan kawalan, mereka yang mendengar opera sabun mengurangkan justifikasi keganasan dan meningkatkan keutamaan menangani ekstremisme ganas (Sains psikologi, Jld. 33, No. 2, 2022). Bilali juga mendapati bahawa tindakan positif teladan boleh meningkatkan keyakinan orang ramai bahawa mereka boleh membuat perubahan dalam kehidupan dan komuniti mereka sendiri.

Membina semula pasca konflik

Psikologi boleh membantu mencegah konflik dan keganasan, tetapi ia juga memainkan peranan penting dalam fasa pembinaan semula. Ramai ahli psikologi memudahkan proses di mana masyarakat bergerak dari masa lalu yang berpecah kepada masa depan yang dikongsi. Peralihan ini termasuk pencarian kebenaran, keadilan, ganti rugi dan jaminan bahawa masa lalu tidak akan berulang. "Menangani punca konflik dan mengubah halangan struktur kepada keadilan adalah penting untuk transformasi dan penyembuhan sosial," kata Teri Murphy, PhD, pengarah bersekutu untuk penyelidikan pembangunan keamanan di Pusat Mershon untuk Kajian Keselamatan Antarabangsa di Ohio State University. "Kita perlu berurusan dengan masa lalu, dan pada masa yang sama, membina visi baharu untuk masa depan bersama."

Kerja keadilan peralihan Murphy telah membawanya ke Ireland Utara, Bosnia, Colombia dan Afrika Selatan, di mana dia telah bekerjasama dengan pemimpin dan organisasi tempatan untuk membantu menengahi konflik antara kumpulan, membetulkan sistem yang tidak adil dalam komuniti dan melaksanakan proses penyembuhan termasuk keadilan pemulihan dan peringatan. .

Penyelidikan mencadangkan bahawa hubungan antara kumpulan yang bercanggah dalam tetapan pasca keganasan boleh membantu mengurangkan perasaan terancam dan membina empati dengan melibatkan diri secara langsung antara satu sama lain (Sains psikologi, Jld. 16, No. 12, 2005). Kajian pengarang bersama Linda Tropp, PhD, seorang profesor psikologi di University of Massachusetts Amherst, menyokong pertubuhan bukan kerajaan dalam mereka bentuk dan melaksanakan program hubungan antara kumpulan di kawasan yang pulih daripada peperangan untuk mencegah wabak keganasan pada masa hadapan.

Tropp meneroka kesan hubungan antara kumpulan di Bosnia-Herzegovina, di mana beberapa kumpulan etnik yang berbeza mengalami konflik yang berpanjangan. Satu projek melibatkan "Kem Keamanan" selama seminggu di mana kumpulan belia yang pelbagai etnik mempelajari cara menganalisis konflik dan membincangkan topik yang mencabar menggunakan strategi komunikasi tanpa kekerasan. Hubungan silang kumpulan peserta juga berkembang melalui aktiviti yang kurang berstruktur, seperti membina api atau bekerja bersama di ladang. Markah pada kepercayaan luar kumpulan, keakraban, empati, dan kesediaan untuk berinteraksi dengan ahli kumpulan luar etnik semuanya meningkat dengan ketara berikutan campur tangan kem (Perdamaian dan Konflik: Jurnal Psikologi Damai, Jld. 28, No. 3, 2022).

"Jika anda diasingkan daripada komuniti lain, anda tidak mempunyai banyak pengalaman kemanusiaan untuk bergantung," kata Tropp. "Apabila anda mula melibatkan diri dengan orang merentasi garis perbezaan, anda mula mempersoalkan stereotaip anda. Anda lihat mereka adalah orang sebenar yang mempunyai pengalaman, pemikiran dan perasaan, yang membantu menggalakkan empati."

Menghubungkan pelarian

Bagi pelarian yang melarikan diri daripada keganasan atau keadaan buruk yang lain, konflik boleh berterusan dalam tetapan baharu mereka jika tidak ditangani. Banyak komuniti penempatan semula AS terdiri daripada pelarian dari pelbagai pihak konflik, yang boleh menggagalkan usaha untuk membantu penduduk menyesuaikan diri dengan persekitaran baharu mereka.

"Orang ramai sangat memerlukan antara satu sama lain dalam konteks ini, apabila mereka berada di negara baharu, tidak bercakap bahasa itu, dan sering berhadapan dengan kehilangan status, perkauman dan pengecualian sosial," kata Barbara Tint, PhD, seorang profesor dalam Program Penyelesaian Konflik di Universiti Negeri Portland dan di Sekolah Undang-undang Universiti Oregon.

Dialog antara kumpulan ialah kaedah yang bertujuan untuk mewujudkan proses yang selamat dan membina untuk kumpulan yang berbeza, seperti mereka yang mempunyai konflik sejarah, polarisasi politik, atau pandangan yang berbeza tentang isu sosial dan komuniti. Bekerjasama dengan agensi pelarian yang berpangkalan di Portland, Tint dan rakan-rakannya bekerja pada projek yang dipanggil Diasporas in Dialogue di mana mereka merekrut pelarian Afrika daripada kumpulan yang berkonflik secara sejarah, seperti ahli komuniti Hutu Rwanda dan Tutsi. Dalam siri 10 sesi, peserta dari semua pihak konflik berkongsi cerita, pengalaman, kekuatan dan cabaran mereka dengan matlamat membina hubungan dan komuniti. Daripada mencipta penyelesaian seperti dalam pengantaraan, dialog itu memfokuskan pada mewujudkan ruang untuk perbualan dan persefahaman komuniti. "Melalui peningkatan pemahaman, perubahan dan penyelesaian akhirnya boleh berkembang," kata Tint.

Kepercayaan sering tumbuh dengan perlahan. Tint berkata sesetengah peserta tidak akan makan bersama serta-merta kerana mereka mengenali orang yang mati akibat keracunan semasa konflik. Menjelang akhir siri ini, ahli kedua-dua kumpulan telah mengatasi keraguan mereka dan mahu meneruskan dialog ini. Akhirnya, mereka menjadi fasilitator dan menjalankan siri kumpulan baharu sendiri. Beberapa peserta membentuk badan bukan untung bersama-sama, seperti organisasi wanita Rwanda, untuk menggalakkan hubungan dan penyembuhan merentas jurang (Penyelesaian Konflik Setiap Suku Tahun, Jld. 32, No. 2, 2014).

Sangat mudah untuk berasa putus asa tentang keadaan masyarakat dan dunia apabila konflik dan peperangan semakin melanda walaupun di tengah-tengah usaha berterusan ke arah perubahan. Mencipta dan menggunakan penyelesaian yang tahan lama adalah rumit, namun ramai yang membina realiti asas tentang kemanusiaan yang ahli psikologi dikenali secara unik. "Keperluan asas kita sebagai manusia adalah hubungan penting antara psikologi dan penyelesaian konflik," kata Tint. “Perubahan memerlukan mengamalkan pemikiran yang lebih ingin tahu dan menangguhkan pertimbangan kita tentang situasi yang mencabar supaya kita dapat menyedari bahawa kita semua mencari keselamatan, keselamatan dan kepunyaan. Kuasa dan trauma sejarah perlu ditangani, dan jika dilakukan dengan baik, kumpulan boleh berjalan ke hadapan bersama-sama dengan cara yang berbeza."

Sertai Kempen & bantu kami #SpreadPeaceEd!
Sila hantarkan saya e-mel:

Tinggalkan komen

Alamat email anda tidak akan disiarkan. Ruangan yang diperlukan ditanda *

Tatal ke